پرداخت كنند . دليل دوّم : در اينكه صدقه دادن ثمن واجب است يا غير واجب شك داريم لاجرم چون شك از قبيل شك در تكليف است مىتوان نسبت به آن برائت جارى كرده و بدين ترتيب وجوب صدقه را نفى نمائيم . سپس شارح ( ره ) مىفرماين : در اخبار وارده خبرى كه وظيفه ما را نسبت به ثمن تعيين كرده و بيان نموده باشد كه با آن چه بايد كرد در دست نيست چنانچه عبارت جماعتى از فقهاء نيز از بيان آن خالى مىباشد . قوله : كون ذلك عقوبة على الجناية : مشار اليه [ ذلك ] بيع و صدقه دادن ثمن مىباشدد . قوله : فلو اعيد اليه الثمن : ضمير در [ اليه ] بفاعل راجعست . قوله : مكفّرة لذنبه : ضمير در [ لذنبه ] بفاعل برمىگردد . قوله : و فيه نظر : ضمير در [ فيه ] به وجه اوّل راجعست . قوله : لانّ العقوبة بذلك : مشار اليه [ ذلك ] بيع و صدقه دادن ثمن مىباشد . قوله : بل الظاهر خلافها : يعنى خلاف عقوبت . قوله : لتعليل بيعها فى الاخبار الخ : ضمير در [ بيعها ] به بهيمه راجعست . قوله : لا تعرف فيه : ضمير نائب فاعلى در [ لا تعرف ] به بهيمه و در [ فيه ] به بلد راجعست . قوله : كيلا يعيّر بها : ضمير نائب فاعلى در [ يعيّر ] بفاعل و در [ بها ] به بهيمه عود مىكند .